Epilepsie is een chronische kwaal, en betekent voor de meeste mensen jarenlang
medicijnen slikken om de aanvallen te onderdrukken.
Dat vraagt niet alleen om discipline van de gebruiker, maar ook om betrouwbare medicatie.
Arts, apotheker én patiënt dragen daarin samen een grote verantwoordelijkheid.
Ook de ziektekostenverzekeraar draagt een eigen verantwoordelijkheid.
Anti-epileptica zijn ‘straf spul’; komt er te veel in het bloed dan kan dat
bijwerkingen geven, is er te weinig in het bloed, dan ligt een recidief aan-
Verwarring rond therapeutische substitutie.
Bij bovenstaande voorbeelden gaat het om substitutie door hetzelfde medicijn,
maar er is ook een andere vorm de zogenaamde therapeutische substitutie.
De behandeling wordt dan omgezet naar een ander medicijn. Die discussie
is volop bezig voor de cholesterol- en maagzuurpillen. Voor epilepsie is
daar weinig risico op, maar toch. etc.

(Bron : Transmissie, artikel Johan van Parys (neuroloog), februari 2007)