Depressieve stoornis

Iemand heeft een depressieve stoornis volgens de DSM-IV (codes 296.2 en 296.3) wanneer hij of zij gedurende tenminste twee weken last heeft van ten minste vijf van de negen onderstaande symptomen.

Van de twee kernsymptomen moet er minstens één aanwezig zijn:

Een zeer neerslachtige stemming gedurende het grootste deel van de dag, bijna elke dag.
Een ernstig verlies van interesse in alle of bijna alle activiteiten gedurende het grootste deel van de dag, bijna elke dag.
Daarnaast dienen nog minimaal drie of vier overige symptomen aanwezig te zijn:

Eetproblemen (heel veel of juist heel weinig eten) en veranderingen in het gewicht.
Slaapproblemen.
Geagiteerd en rusteloos zijn of juist geremd.
Vermoeidheid en verlies van energie.
Gevoelens van waardeloosheid of overmatige schuld.
Concentratieproblemen, vertraagd denken en besluiteloosheid.
Terugkerende gedachten aan dood of zelfdoding.
 Dysthymie

Het belangrijkste kenmerk van dysthymie is volgens de DSM-IV (code 300.40) een chronisch depressieve stemming die het grootste deel van de dag aanwezig is, op meer dagen wel dan niet, gedurende tenminste twee jaar.

Van dysthymie wordt gesproken als tenminste twee van de volgende symptomen lange tijd aanwezig zijn, gedurende 2 jaar voor volwassenen en 1 jaar voor kinderen. De symptomen mogen nooit langer dan 2 maanden afwezig zijn:

Slechte eetlust of juist te veel eten.
Slaapgebrek of juist te veel slapen.
Gebrek aan energie of vermoeidheid.
Gering gevoel van eigenwaarde.
Slecht kunnen concentreren of besluiteloos zijn.
Gevoelens van hopeloosheid.
De symptomen mogen niet het gevolg zijn van de fysiologische effecten van alcohol of drugsgebruik of van een lichamelijke ziekte. Andere psychische stoornissen die de symptomen zouden kunnen verklaren worden uitgesloten.

Onderscheid depressieve stoornis en dysthymie

Dysthymie en depressie zijn zeer nauw verwant. Het onderscheid is in sommige gevallen nauwelijks te maken.

Uit onderzoek blijkt dat depressieve patiënten regelmatig met meer dan een subtype van depressie te maken krijgen (Judd, 1997a). Om die reden wordt ook wel gesteld dat dysthymie en depressie verschillende fases zijn in een spectrum van stemmingsstoornissen met één oorzaak (Judd, 1997b).
Dysthymie wordt beschouwd als een minder ernstige stemmingsstoornis dan depressie (twee tot vijf symptomen in plaats van minimaal vijf), maar kan door het chronisch verloop ook ernstige gevolgen hebben.
Wanneer mensen met een dysthymie tijdelijk ook aan een depressieve stoornis lijden, spreekt men wel van een ‘dubbele depressie’.(Bron: Nationaal Kompas Volksgezondheid)