MS treft mensen meestal tussen het twintigste en veertigste levensjaar, veelal in de bloei van hun leven. Vaak maakt MS verdere uitoefening van een beroep onmogelijk. Vrouwen hebben twee keer zo veel kans op MS dan mannen. De symptomen van MS worden veroorzaakt door onderbreking van de communicatie tussen de hersenen en de andere delen van het lichaam. Hoewel een patiënt zich in uitstekende lichamelijke conditie kan bevinden, gaat het vermogen te functioneren verloren wanneer de signalen van de hersenen hun doelorgaan niet kunnen bereiken.

In Nederland lijden meer dan 15.000 mensen aan MS. Het geschatte aantal mensen met MS ligt waarschijnlijk 3 keer zo hoog. Dit komt doordat het vaak jaren duurt voordat de symptomen van MS worden herkend. De symptomen kunnen variëren van problemen met zien of moeite met spreken tot verlies van coördinatie, gevoelloosheid (incontinentie, spasmes) en verlamming, waardoor men uiteindelijk in een rolstoel terecht kan komen. De diagnose MS is erg moeilijk te stellen omdat de combinatie van symptomen en de ernst ervan voor elke patiënt uniek is. Daarnaast kunnen de verschijnselen, afhankelijk van het type MS, oplaaien en afzwakken of voortdurend ernstiger worden. Voor sommige patiënten betekent dit jarenlange ongewisheid voordat de diagnose wordt gesteld - aangezien er geen test voor MS bestaat die volledige zekerheid verschaft - bij de meeste patiënten wordt pas van MS gesproken nadat alle soortgelijke ziektebeelden zijn uitgesloten.

Vormen van MS

Ondanks de variatie in en de onvoorspelbaarheid van de symptomen kent MS toch een zekere regelmaat in de manier waarop de ziekte zich over een lange periode gedraagt. MS wordt traditioneel in vier categorieën onderverdeeld:

1.       benigne (milde vorm)

2.       relapsing/remitting

3.       relapsing/progressief

4.       chronische progressief

De eerste drie typen beginnen vaak plotseling, terwijl bij de laatste vorm, de chronisch progressieve vorm, de symptomen gewoonlijk langzaam ontstaan. Ongeveer 20% van de MS-patiënten lijdt aan de benigne vorm, waarbij slechts enkele exacerbaties en geen blijvende handicaps optreden. Exacerbaties (ook wel shubs, aanval of relaps genoemd) zijn verergeringen van de symptomen. Exacerbaties komen bij meer dan 80% van de MS-patiënten voor en duren gewoonlijk één tot drie maanden.

De relapsing/remitting vorm komt bij 20% tot 30% van de MS-patiënten voor. Hierbij verdwijnen de symptomen na afloop van een exacerbatie weer geheel of gedeeltelijk (remissie). Patiënten met deze vorm van MS krijgen vaker met exacerbaties te maken dan patiënten met de benigne vorm.

De relapsing/progressieve vorm komt het meest voor en treft 40% van de MS-patiënten. De symptomen lijken aanvankelijk af te nemen, maar na verloop van tijd komen ze terug en na elke exacerbatie worden ze steeds erger.

Slechts 10% tot 20% van de MS-patiënten lijdt aan de chronisch progressieve vorm, waarbij geen duidelijke exacerbaties en remissies optreden. In deze vorm verergert de ziekte voortdurend en gaan bepaalde functies en mogelijkheden uiteindelijk permanent verloren. Bij deze groep patiënten ontstaan in korte tijd ernstige en meerdere stoornissen.

Nieuwe Classificaties

In april 1996 publiceerden F.D. Lublin en S.C. Reingold in het tijdschrift Neurology een artikel met de titel ‘Defining the Clinical Course of Multiple Sclerosis: Results of an International Survey’. Hierin worden de verschillende vormen van MS opnieuw geclassificeerd, hoewel deze nieuwe classificatie veel op de bestaande terminologie lijkt, is hiermee hopelijk toch meer inzicht verkregen in het verschil en het verloop van de vormen.

Volgens het hierboven genoemde artikel heeft relapsing-remitting (RR) MS duidelijk te onderscheiden exacerbaties, die elk worden gevolgd door volledig herstel of door herstel met enig functieverlies. Tussen de exacerbaties in verslechtert de ziekte niet verder.

Primair-progressieve (PP) MS gaat vanaf het begin gepaard met een voortdurende achteruitgang, maar met korte perioden van verbetering of stabilisatie. Secundair-progressieve (SP) MS is de vorm van de ziekte die als RR begint maar uiteindelijk in PP veranderd.

Progressieve-relapsing MS (PR)  gaat vanaf het begin voortdurend achteruit, maar kent acute exacerbaties met of zonder herstel tot de toestand zoals die voor de aanval was. Tussen die exacerbaties in gaat de toestand voortdurend verder achteruit.

Benigne MS,  is de vorm waarmee patiënten worden omschreven die na 15 jaar geen langdurige gevolgen aan de ziekte hebben overgehouden en fulminante MS, waarmee een snel verslechterd verloop wordt omschreven, zijn termen die meer van waarde zijn binnen de context van wetenschappelijk onderzoek dan bij de directe patiëntenzorg. (Bron:Stichting Multiple Sclerose internationaal)